Categoriearchief: Gedicht

Magnetiseuse – bewegend gedicht

 

Bij dit bewegende gedicht past geen nieuwsgierig makende oproep. Onderga je het op een rustig moment, dan kan het volgense de dichter een mooie, waardevolle, ervaring zijn.

‘Magnetiseuse’ is afkomstig uit de bundel Wegen in het onderweg en hangt nauw samen met de bewegende gedichten Museaal en Stilleven.

 

Museaal – bewegend gedicht

Dat krijg je ervan, dichter: hoog bezoek!

‘Museaal’ is afkomstig uit de bundel Wegen in het onderweg.

Lukt het je om je kritische verstand voor even te parkeren, dan kan dit gedicht in jouw hoofd gebeuren. En zo is het bedoeld. Daarna gaat het dan verder met vragen.

Lukte het jou? En kwamen er achteraf vragen?

Flitsen – gedichtanimatie

Bewegende versie van het gedicht ‘Flitsen’

Wat bewoog de mensen waarover het gaat? Wat is dat ‘bijna-weten’? En hoe kan het dat de ‘oude hemel’ op het eind wordt aangesproken? Dt zijn het soort vragen dat bij de lezer kan opkomen. En dat is de bedoeling.

Het gedicht ‘Flitsen’ is afkomstig uit mijn dichtbundel Wegen in het onderweg

 

 

Verlosser – gedicht Bartho Kriek

In 2018 schreef ik dit gedicht over Ginger Baker (1939 – 2019).
Na zijn dood volgde publicatie, én het verhaal achter de befaamde hoes.

Cover LP Blind Faith

Verlosser

Nog voor het baren, via zijn genen
moesten ze al in hem gevaren zijn
de klopgeesten van neanderthalerbloed
vandaar zijn rode haren, zij bepalen
wanneer hij belichaming van hen
het op zijn heupen krijgen mag en moet
verder lezen...

om de verdoolden die in vergetelheid
dreigen te vegeteren te bevrijden
dankzij hun driften vond hij
de gitaristen en de podia
waarop hij steeds zichzelf vergat

geen woede is het die hij demonstreert
maar een verwoed en heilig moeten
tot gekwordens toe wordt hij door hen
bewogen tot geweld desnoods
hun instrument is hij, zijn stokken
artefacten van magische ritmes
voor de orgies van de slagen
om ze op te jagen, terug jullie
naar de horde, naar de dieren
naar het krijsend delen van het leven
naar het rijk van voor de woorden

 

Joost Barbiers 23/2/1949 – 14/11/2015

Het gesprek gaat door. Hij is nog lang niet weg. Soms denk je iets te ontdekken, wat dan een raadsel blijft.

Toewijding

We wisten niet wat je bewoog
en waar je per se heen wilde.
Je praatte zoekend over vissers,
net als jij geroepenen. Ook voor jou
was het een afwachten, een luisteren
en een geloven, tot dat weten werd
en overheersend, heilig moeten.

Hier wordt geen storm getrotseerd.
Die armen, was dat dan jouw bravoure?
Hoe meer je weghakte, hoe machtiger
ze werden. Kan het zijn, Joost,
dat het werktuigen zijn, bevrijders?

Met een zuidwester op staat hij
naar het noordoosten statement
te zijn in musschelkalksteen.
Doordat hij in zwijgen is gehuld
is het dat hij kan blijven spreken.