De I Tjing niet als orakel...

De I Tjing wordt hier vooral als orakelboek beschouwd, maar het werk is misschien nog wel beter te gebruiken als levensgids en houvast, evenals maar op een andere manier dan de Daodejing.

De 64 hoofdstukken met hun ingenieuze systeem van hexagrammen moeten dan gezien worden als de 64 essentiële stadia van verandering in het leven, zoals 30 eeuwen geleden door oude Chinese wijzen op schrift gesteld.

In allerlei opzichten maken we in ons leven golfbewegingen tussen twee uitersten (yin en yang, zeggen de Chinezen dan). In het klein met onze stofwisseling, stemmingswisselingen, energie/vermoeidheid, en in het groot met ons liefdesleven, loopbaan, ziekten, ouder worden. Talloze golven zijn er te tekenen, dommige met hoge pieken en diepe dalen, andere met lage pieken en ondiepe dalen, sommige met golflengtes van slechts enkele minuten, andere van jaren.

Sta je in je leven voor een belangrijke beslissing of zit je in een periode van grote verandering en wil je daar zo goed mogelijk mee omgaan, dan kun je het juiste hoofdstuk/hexagram opzoeken en de wijze raad benutten.

En wat is het gekke? De adviezen die eruit rollen zijn verbluffend simpel. De terminologie is meer aan landbouw en natuur ontleend dan wij gewend zijn (zo betekent 'het grote water oversteken' gewoon 'een belangrijke beslissing nemen), maar kijk je daar doorheen, dan kom je uit bij onze oude, afgesleten volkswijsheden als 'bezint eer gij begint', 'haastige spoed is zelden goed' enzovoort.

M.a.w. de I Tjing kun je benutten om je weer bewust te worden van wat je eigenlijk wel wist, of wat je oma of opa altijd zei. En zo compenseer je dan een van de euvels van onze westerse cultuur: dat we ouderen niet om hun levenswijsheid erkennen en benutten.








* * *