De Daodejing en NL

Als er ergens voortdurend aangetoond wordt hoe regels tot het tegendeel kunnen leiden van wat beoogd wordt, dan is het wel in NL. Vereenvoudigingen leiden steevast tot meer ingewikkeldheid, bezuiniging leidt tot hogere kosten, bestrijding van de bureaucratie leidt tot verdere bureaucratisering enz.

NL doet mij met zijn regelzucht vaak denken aan het satirische werk van Swift; het zou omte lachen zijn als het niet om te huilen was.

De Daodejing als gids voor politici die het boekje gebruiken om hun beleid en besluiten te filteren, dat zou verlichting brengen: minder bureaucratie, minder betutteling, minder regels. Hoofdstuk 58 bijvoorbeeld gaat over dat het volk 'oprecht' is als de overheid niet overal scherp op toeziet, het omgekeerde gebeurt in NL, met calculerende, egocentrische burgers tot gevolg.

Alsof alles geregeld moet zijn!

Negatieve ontwikkelingen in de kiem smoren en niet wachten tot de problemen de pan uit rijzen, alleen proberen te regelen waar de tijd rijp voor is, alleen het hoognodige regelen, en dan nog alleen als je het kunt handhaven, de mensen zoveel mogelijk met rust laten - dat en nog veel meer staat allemaal in de Daodejing.

Voornaamste beletsel voor verandering: de velen die belang gekregen hebben bij de bestaande situatie.

Vermoedelijk gevolg: nog meer ongenoegen bij 'de mensen'.




* * *