Verspreide stukken:

Zigeuners
Het Vestdijk-gevoel
Melancholie
Vrije wil
Psychose
Wetenschap
In licht van bomen...
Uittreksels

 

 

 

 

 



H
et Vestdijk-gevoel

Geen gelikte eerste zin trof me als ik vroeger een boek van Simon Vestdijk opensloeg, en ook niet een egotripperige stijl-om-de-stijl zoals tegenwoordig in zwang (ik doop dit verschijnsel tot stilisme). Het waren ongrijpbaarder zaken: de geestelijke rijkdom, de gedetailleerdheid, de suggestiviteit, het in-medias-res, de verbeeldingswereld die overtuigde en het idee versterkte: de wereld van de verbeelding dóet ertoe.

Dat Vestdijk uit de mode is (eigenlijk is hij boven het begrip verheven), kan komen doordat hij te groot is en lateren in de weg staat. Maar het komt vast ook doordat de actualiteit afgod geworden is. Massaal wordt gevlucht in een ijzeren heden.

Het Vestdijk-gevoel heb ik ook bij het luisteren naar muziek, als ik werk aan een roman, bij schilderijen, films, bij het lezen van anderen. Een gewoner woord: inspiratie. Maar ik blijf het 'het Vestdijk-gevoel' noemen, als eerbewijs aan de schrijver van boeken als Ivoren wachters, De kellner en de levenden, Het glinsterend pantser, De koperen tuin en De redding van Fré Bolderhey, want meer dan wie ook is Vestdijk degene die de Nederlandse verbeelding lucht en levenskracht heeft gegeven.

* * *

 

 

 

 






Valid XHTML 1.0 Strict

Valid CSS!